en sonunda blog’umu nihai formatına eriştirmiş bulunuyorum. bir kaç kere ad ve mekan değiştirdikten sonra yuvasına canavar gibi geri döndü (sol alttaki minik ejdere dikkatinizi çekerim). ilk konumu can sıkıntısı olarak belirledim, klavyenin başına çöktüm ve huzurlarınızadayım (test bir, iki):
bu aralar genel özelliğim olan kendi kendimi eğlendirebilmeye geri dönmüş bulunmaktayım. hani secret’a inanıyor olsam ne düşünüyorsam öyle oluyorum derdim ama öyle değil. kendimi üzemiyorum (utanmasam smiley koycam). kendimi gene en en sevdiğim karakter olan ‘nihai gözlemci’ye dönüştürmüş bulunuyorum. nihai gözlemci bir bilim-kurgu karakter. uzay-zaman’dan bağımsız biçimde dolaşabiliyor, gördüklerini daha sonra kafasında evirip çevirmek üzere kaydedebiliyor. tam o olmasam da yakınsıyorum diyebilirim. bu blog’u da nihai gözlemci kafasındakileri atıp tutabilsin diye kurdum. artık bir şeyler üzerine yazabilirim…
3 Yorumlar
Yorumlar RSS Geri İzleme Tanımlayıcısı URI
Yorum yapın
The brainier you are, the less stable you are, usually.
—Henry Kuttner and C. L. Moore, ‘‘Time Enough’’ (1946)
The brainier you are, the less stable you are, usually.
—Henry Kuttner and C. L. Moore, ‘‘Time Enough’’ (1946)
dostum terazine tıkladım, emeğine sağlık.
insanın kendisinden memnun olması özlem duyulan bir halet-i ruhiyedir, mutlu oldum valla.
bir de, özledim seni kerata